Net echt.

June 29, 2013

Met dank aan een hele­boel vrien­den en fam­i­lie zijn Marc en ik de trotse bezit­ters van deze mooie appa­raten! Ermee lijkt onze keuken steeds pro­fes­sioneler te wor­den. Wat een prachtige huwelijkscadeaus! We hebben er meteen al gebruik van gemaakt: een mooie cake gebakken voor mijn ver­jaardag, en we zetten elke dag heer­lijke koffie met de espres­so­ma­chine. Melk opschuimen gaat alleen nog niet zo goed; dat moeten we nog leren. Gis­teren hebben we van de overige huwelijkspot bij de Bijenkorf ook nog pro­fes­sionele messen gekocht, om het hele­maal com­pleet te maken. Het peper– en zout­stel naast de keuken­ma­chine (die we van Oma de B. hebben gekre­gen), hebben we van mijn lieve collega’s gehad. Wat een verwennerij!

kmixespressionsartista

Een impressie

May 13, 2013

Hier­bij, zoals beloofd, een impressie van de kook­work­shop bij Soit!

  • Voorg­erechten: Bruchetta met Tomaten­salsa en Geit­enkaas­rol­let­jes van cour­gette en aubergine met pesto;
  • Hoofdgerecht: Asperges met Lamsham, Beurre Blanc, Hol­landaise en rose­val aardappeltjes;
  • Dessert: Choco­lade souf­fle met vanille ijs.

voorgerechtenaspergessouffle

Soit

May 10, 2013

soitToen ik aan kwam fiet­sen en zag dat de lux­aflex van het keuken­raam van mijn vriendin dicht waren, had ik het al aan kun­nen voe­len. In de drie jaar dat mijn vriendin er woont, heb ik de lux­aflex nog nooit dicht gezien. Hmm, some­thing fishy! Het bleek dat ik die mid­dag niet ging oppassen op haar lieve dochter zoals gep­land, maar dat ik als ver­rass­ing werd ontvo­erd in de Rot­ter­damse tram.

Ik had geen ver­moe­den waar we naar­toe gin­gen, maar toen ik de mevrouw van de RET hoorde zeggen “halte ‘s-Gravendijkwal”, dacht ik: “Soit!” :Mijn all­time favorite restau­rant! Sinds een jaar of vijf, komen we hier zodra we iets te vieren hebben. Ver­jaarda­gen, afs­tud­eren, een huis kopen: Alle belan­grijke momenten in het leven wor­den bij Soit gevierd. Wat we er gin­gen doen, geen idee. Voor het raam van het restau­rant giebe­lig wat foto’s maken, en al snel deed Marc, de chef-kok, de deur open. Ik deed mijn best om het niet ent­hou­si­ast uit te gillen toen hij zei dat we die mid­dag een kook­work­shop zouden gaan doen. Ik moet mijn best doen om een betere manier te bedenken om mijn mid­dag te sli­jten. Wat was het leuk!

We mochten alle­maal een ‘sta­tion’ in de keuken beman­nen. Aangezien ik er in mijn kook­er­var­ing nogal onhandig in ben, mocht ik de sauzen op mijn naam zetten. Ik heb pesto, Hol­landaise en Beurre Blanc gemaakt. Wat heb ik er veel van opgesto­ken! Pesto had ik al wel eens gemaakt, maar nu heb ik een basis recept gemaakt, waar­van de ik de hoeveel­he­den nooit meer ga ver­geten. Marc en ik hebben alleen een aan­tal keer geproefd en wat aangepast, omdat ik ‘m (zeur die ik ben) te zout vond. Uitein­delijk had­den we toen een veel te grote hoeveel­heid gemaakt. Hopelijk kon­den ze er achteraf nog iets mee. Waar ik ook teveel van had genomen, was de ui. Ik net­jes mijn ui sni­j­den (nog veel te grof voor zo’n niveau als bij Soit…), zei Marc dat ik maar een heel klein beetje nodig had. Ik werd al zenuwachtig bij het idee dat ik het zou ver­spillen. Wat ook erg grap­pig was: Thuis ben ik altijd heel net­jes tij­dens het koken, en hier maakte ik er een rom­meltje van. Ik vroeg aan chef Den­nis: “Ik heb er wel een troep van gemaakt hè?”, en hij beaamde dat met een lach. Om Marc’s opmerk­ing toen ik met een garde in mijn hand stond moest ik ook erg lachen: “Hob­bykoks of ama­teurs willen altijd overal in roeren.” Ik legde snel de garde weg.

Ik heb respect en dankbaarheid voor het geduld van beide chefs, en ik heb ontzettend veel geleerd. Zo weet ik nu dat de basis voor een Hol­landaise een ‘gas­trique’ heet, en dat je bij de Beurre Blanc de saus met boter dikker maakt door hem te ‘mon­teren’. Het maken van de sauzen heeft me ook meer zelfvertrouwen gegeven. Ik heb al een aan­tal keer in de keuken meege­maakt dat mijn sauzen of andere gerechten in de schift gin­gen. Nu heb ik trucs geleerd om dat te voorkomen, zoals de saus au bain marie garen, en bij geval van nood een beetje bloem toevoe­gen. Ik mag Marc nu altijd lastig­vallen met mijn kookvra­gen (“gewoon even bellen, of een appje sturen”) en als we weer komen eten bij Soit, mag ik boven even hallo komen zeggen.

Verder is er door de rest van de groep bruchetta met tomaten­salsa, geit­enkaas­rol­let­jes met cour­gette en aubergine — waar de pesto heer­lijk bij was! — Hol­landse asperges met lamsham (waar de Hol­landaise en Beurre Blanc bij wer­den geserveerd) en rose­val aar­dap­pelt­jes en als dessert choco­lade souf­flé gemaakt.

Het was echt een geweldige mid­dag. Gezel­lig, onged­won­gen, leerzaam, inspir­erend, bij­zon­der, en last but not least: Wat was het lekker! We mochten namelijk alles onder het genot van een glas wijn zelf in het restau­rant ope­ten, en we kon­den alle­maal niet geloven dat we het zelf had­den gemaakt. Foto’s van de recepten vol­gen nog!

Soit, Marc en Den­nis: ongelofe­lijk bedankt!

Favoriete leftovers

May 1, 2013

paddestoelwalnotenpastaEigen­lijk is dit recept geschik­ter voor een gure herf­s­tavond, maar ik houd nu een­maal van wal­noten, en van pad­destoe­len. Boven­dien waren er wal­noten over van de platte noten­taart van afgelopen week­end. Dan heb ik er mal­ing aan dat het al mei is. Één plus één is onder­staand gerecht gewor­den. Niet moeil­ijk, ook voor de veg­e­tarische liefheb­ber, en het belan­grijk­ste nog: het smaakte goed! Natu­urlijk een doo­d­doener om dat over je eigen recept te zeggen, maar ik was gelukkig niet de enige die het vond. Dat het door die keur­ing heen is gekomen, zegt nogal wat. Al vond mijn tafelgenoot wel dat voor­taan de wal­noten niet in de saus gedaan moeten wor­den, maar achteraf over het gerecht gestrooid moeten wor­den. Ach, dat is best te doen. Dit is wat ik heb gedaan om het gerecht te maken:

Ingrediën­ten, voor 2 personen

  • 175 g pipe rigate
  • 25 g margarine
  • 1 teen knoflook, fijngehakt
  • 200 g gemengde pad­destoe­len, schoonge­maakt en gesneden
  • 100 g wal­noten, fijngehakt
  • 200 ml room
  • 1/2 tl gedroogd salieblad (als je vers hebt: doen! Hak dan drie blaad­jes fijn)
  • handje verse basilicum, fijngehakt
  • 25 g verse parme­san + extra

Berei­d­ing

  1. Kook de pasta in gezouten kok­end water beet­gaar. Maak onder­tussen de saus. Ver­warm de boter en smoor hierin de knoflook een min­u­utje. Doe de pad­den­stoe­len in de pan en bak ze ongeveer 4 minuten mee.
  2. Doe de room bij de pad­den­stoe­len en zet het vuur iets hoger. Laat een beetje indikken.
  3. Doe de wal­noten en salie erbij en breng om smaak met zout en peper. Als de pasta gaar is, giet je hem af. Bewaar wat van het kookvocht.
  4. Doe de pasta bij de saus. Als de saus te dik is gewor­den, doe je wat van het kookvocht van de pasta erbij. Doe de parme­san bij het gerecht en roer op het aller­laatst de basilicum erbij. Schep op bor­den en maak af met wat vers geraspte parme­san. Eet smakelijk!

Hoera!

April 26, 2013

taarten260413Voor Marc’s ver­jaardag heb ik op ver­zoek Rudolph van Veens Platte Noten­taart gemaakt, maar dan met wat aan­passin­gen. In plaats van de aman­de­len met vlies, heb ik zon­der vlies gebruikt en in plaats van de gedroogde cran­ber­ries heb ik gedroogde abrikoos­jes genomen. De pis­tachenoten heb ik eruit gelaten en in plaats van gekon­fi­jte sinaas­ap­pelschil heb ik sukade in de taart ver­w­erkt. Ik ben er erg benieuwd naar! Straks gaan we ‘m proeven. Verder heb ik mijn wel­bek­ende kruimeltaart gebakken, maar in plaats van kersen heb ik er de vulling van de appeltaart in gedaan, zodat we een appelkruimeltaart hebben. Cheers!

Pasen

April 1, 2013

Als ver­volg op mijn post van vorige week: ik heb afgelopen week­end weer een taartje gebakken voor Pasen. Nu was de boter­crème beter gelukt, zoals je goed kan zien op de foto hieron­der. Over ver­sier­ing was ik wat min­der tevre­den, maar je kan niet alles hebben… Verder was het natu­urlijk een enorme straf of die marsepein op te maken! Nu maar weer een nieuw excuus verzinnen.

paastaartje paastaartje1

Tajine met kabeljauw

March 27, 2013

Deze keer weer een recept, zoals jul­lie van oud­sher van me gewend zijn. Ik heb de tajine er maar weer eens bijgepakt! Nu niet met rundlam, kip of zee­baars, maar met kabel­jauw. Ik heb er cous­cous bij geserveerd, zoals bij dit gerecht. Ik heb  daar­van expres teveel gemaakt; je kunt cous­cous prima voor bij de lunch bewaren, of als makke­lijke maaltijd. Het recept is voor twee personen.

Ingrediën­ten

  • 400 gr kabel­jauw, in grove stukken en gekruid met zout en peper
  • 1 teen knoflook, fijngesneden
  • 1 theele­pel gemalen komijn
  • halve theele­pel chilipoeder
  • halve theele­pel cayennepeper
  • kleine gedroogde chilipeper, fijngehakt
  • 1 cit­roen, waar­van de schil geraspt
  • 2 eetle­pels olie om in te bakken
  • 2 aar­dap­pels, in kleine gelijke blokjes
  • 2 tomaten, 1 in kleine stuk­jes gehakt, de ander in schi­jf­jes gesneden
  • hand­vol groene oli­jven, in kleine stuk­jes gehakt
  • bosje platte peterselie, fijngesneden
  • bosje korian­der, fijngesneden
  • vers­ge­malen peper en zout

tajinekabeljauw

Berei­d­ing

  1. Meng de knoflook, komijn, chilipeper, cayenne peper en gedroogde chilipeper met het sap van de helft van de cit­roen waar­van je de schil geraspt hebt. De geraspte schil houd je achter voor straks. Breng op smaak met zout en meng dit goed. Laat het een min­uut of tien staan, zo trekken de smaken goed in. Verdeel wat van de mari­nade over de vis zodat deze goed bedekt is, houd de rest achter.
  2. Ver­warm de tajine op mid­del­hoog vuur. Doe de olie in de tajine en voeg de rest van de mari­nade toe. Doe de gehakte tomaten erbij. Voeg dan de blok­jes aar­dap­pel toe, de plak­jes tomaat, de cit­roen­rasp en de oli­jven. Meng dit goed, doe er 100 ml water bij, dek af en laat op half vuur staan. Voeg water toe als de tajine te droog wordt, anders kan het gemakke­lijk aan­bakken. Zorg in ieder geval dat de groen­ten in de tajine altijd onder een laagje water staan. Roer regelmatig.
  3. Zodra de aar­dap­pel zacht begint te wor­den, doe je de kabel­jauw erbij. Roer voorzichtig door, en laat de vis in ongeveer 5 minuten garen. Strooi er de peterselie en korian­der over, en serveer direct.

 

Vrije tijd

March 22, 2013

bloementaart3Nu dat ik zeeën van tijd heb naast mijn leuke baan, kan ik gewoon din­gen bakken omdat ik daar zin in heb. Er is nie­mand jarig, er is niets anders te vieren — ook het voor­jaar nog niet — maar ik had zin om deze taart te maken. En oké, laat ik toegeven: de  houd­baarhei­ds­da­tum van de marsepein kwam toch wel ake­lig dichtbij… Ik heb het­zelfde gedaan als mijn eerste marsepeinen taart tij­dens de work­shop taart decor­eren in novem­ber 2011. Nu zijn voor de rest van de week mijn han­den vuur­rood van het kleuren van de marsepein. Tssk…! Maar eh, ik doe ook hele nut­tige din­gen hoor. Echt!

 

 

bloementaart bloementaart2

Comfort food

March 21, 2013

zoete-aardappelSoms heb je zo’n recept waar je altijd blij van wordt. Ik heb het met dit recept. Ik zit er zelfs aan te denken om het te bewaren voor met kerst, zo’n rijke smaak heeft het. Voor mij valt deze puree onder de noe­mer com­fort food, ter­wijl ik ‘m vaak maak als er kliek­jes zijn, zoals wan­neer er salie over is van mijn pom­poen plaat­pizza, of zoete aar­dap­pel van een fri­tata naar het recept van Gor­don Ram­say. Wij eten dit als we luxe willen eten met lams­filet, maar ook als we doorde­weeks met een stukje kip. Je kan er veel kan­ten mee op! Zorg alleen dat je er groen­ten bij serveert die niet al te zoet zijn. Neem bijvoor­beeld geen wor­tel of pasti­naak, maar boon­t­jes, broc­coli of spinazie. Eet smakelijk!

Zoete aar­dap­pelpuree met verse salie

Ingre­di­en­ten, voor 2 personen

  • 2 mid­del­grote zoete aardappels
  • 125 gr mascarpone
  • 5 blaad­jes verse salie
  • vers­ge­malen peper en zout

Berei­d­ing

  1. Zet een volle waterkoker aan. Schil de zoete aar­dap­pel en snijd in gelijke stuk­jes. Doe ze in een ruime pan, en schenk er kok­end water op, vanuit de waterkoker. Zet op hoog vuur, breng het aan de kook en zet het vuur middelhoog.
  2. Kook de zoete aar­dap­pel in ongeveer 20 minuten gaar. Hak intussen de verse salie fijn.
  3. Stamp de zoete aar­dap­pel met een pureestam­per fijn. Doe de mas­car­pone erbij en roer door met een vork, zodat je de nog wat gro­vere stuk­jes zoete aar­dap­pel fijn maakt. Roer de gehakte salie erdoor en breng op smaak met vers­ge­malen zout en peper.

 

Verrassingen

March 12, 2013

Nu eens niet een recept, maar een recen­sie. Van restau­rant Fritschy in his­torisch Delf­shaven in Rot­ter­dam. Wij hebben meestal niet veel nieuws te melden op het gebied van restau­rants, want als er iets te vieren is, gaan we altijd naar ons favori­ete restau­rant Soit in Rot­ter­dam of als er iets in Bra­bant te vieren is, naar de Ege­lantier. Maar nu had ik een Bongo gekre­gen voor mijn afs­tud­eren, en die kon­den we nu — 5 maan­den na dato — ein­delijk eens verzil­v­eren. Over verzil­v­eren gespro­ken, toen ik de Bongo erbij pakte toen we wilden gaan betalen, kwam ik erachter dat je je online aan had moeten melden. Dat had ik nog niet gedaan, dus kon­den we er hele­maal niks mee. Lekker goed voor­bereid.… Ik moet toegeven, op zulke momenten is inter­net op je tele­foon toch wel handig. Gelukkig zat ik er niet alleen, met mijn inter­net­loze telefoon.

Een belan­grijk detail van een Bongo is dat je maar uit een beperkt aan­tal restau­rants kan kiezen. Ik ging net­jes zoeken op de site. Er bleken maar liefst vier restau­rants in Rot­ter­dam aanges­loten te zijn aan dit arrange­ment. Of beter gezegd: drie. Een van de restau­rants kreeg namelijk alle­maal 1-en op iens en was inmid­dels al ges­loten. Die twee feiten had­den vast veel met elkaar te maken. Uit de rest van de restau­rants kon­den we nog kiezen uit twee eet­cafes, die “mwa” kre­gen op iens. We wilden echt een bij­zon­dere plek om iets te vieren, dus die twee wer­den het niet. Dan bleef alleen nog Fritschy over. Aan­vanke­lijk bezorgde het con­cept mij rech­top­staande haren in de nek, want ze werken bij Fritschy met “kleine hap­jes” en “verrassingsmenu’s”. Daar moet ik eigen­lijk nooit veel van hebben. Ik wil gewoon recht-toe-recht-aan, weten wat er op mijn bord ligt, en ook gewoon een gevuld bord, dat ik weet: “Dit is avon­de­ten.” Maar Fritschy kreeg goede cijfers op iens, en het zag er bij­zon­der uit. Proberen dus maar!

En het was hele­maal de moeite waard. Het restau­rant heeft de sfeer van een sjieke salon in oud­er­wetse land­huizen, heel knus en bij­zon­der, inclusief kroon­luchters en druk dessin behang. Het zat er hele­maal vol; ook een goed teken. De hap­jes waren erg lekker, en ook prima te begri­jpen als maaltijd. Toen ik er een­maal zat, vond ik het idee van een ver­rass­ings­menu ook eigen­lijk wel leuk. Toch een manier om din­gen te eten die je nor­maal niet zo snel zou bestellen. Behalve de scheer­messen (als enige hapje maak­ten die niet), hebben we alles op — zelfs zeer malse octo­pus. De bedi­en­ing was ontzettend vrien­delijk (onze jas werd net­jes aangenomen, en bij elke gang werd uit­gelegd wat we kre­gen, en van te voren werd naar dieetwensen en wat je niet lust gevraagd) en ook flex­i­bel. Marc had bijvoor­beeld meer trek dan wat er aange­bo­den werd, en er werd zon­der moeite een extra gang gebracht. Het enige verve­lende was dat de gan­gen al behoor­lijk waren afgekoeld voor­dat ze op tafel kwa­men. Verder dus hele­maal tevre­den. Dit trouwens in tegen­stelling tot de mensen van het tafeltje naast ons. Die gas­ten lieten op een onvrien­delijke manier (“Het was niet te vreten”) weten dat het ze niet ges­maakt had, ter­wijl ze na hun “opbouwende kri­tiek” geen com­pen­satie wen­sten van het restau­rant. Ik wist niet waar ze het van­daan haalden. Oud­er­wetse rolleyes zijn hier op z’n plek. Ik weet niet of ik er snel terug zou gaan, omdat ik niet altijd zin heb in ver­rassin­gen. Maar als zich weer iets bij­zon­ders voor­doet, en ik heb zin in een ver­rass­ing, staat Fritschy hoog op mijn lijstje.

poepfiets

 

 

En oh ja: Om in de sfeer van de ver­rassin­gen te bli­jven, zo vond ik mijn fiets terug toen we rond 23.00 licht aangeschoten weer naar huis gin­gen. De vogels uit de omgev­ing had­den blijk­baar ook lekker gegeten.